انواع مختلف زخم ها
۱۰ بهمن

بیشتر ما احتمالاً با شرکت در فعالیتهای روزمره انواع مختلف زخم ها را در طول زندگی تجربه می کنیم. بسیاری از زخم های جزئی منجر به آسیب سلول های پوستی می شوند و برای بهبودی نیاز به زمان کوتاه و درمان ساده دارند. بیشترین زخم های شایع سطحی هستند و محدود به لایه های بیرونی پوست هستند. بعضی از آنها عمیق تر هستند و به بافت ها و اندام های زیرین می رسند. بسته به علت ، محل و عمق ، زخم می تواند از حالت ساده تا تهدید کننده زندگی متغیر باشد.

انواع مختلف زخم ها

علل و انواع زخم ها

بسته به زمان بهبودی زخم ، می توان آن را حاد یا مزمن طبقه بندی کرد. زخم هایی که به عنوان زخم های حاد طبقه بندی می شوند در مدت زمان پیش بینی شده بدون وقفه (بدون عوارض) بهبود می یابند. زخم هایی که به عنوان زخم مزمن طبقه بندی می شوند ، مدت زمان بیشتری برای بهبودی دارند و ممکن است عوارضی نیز داشته باشند.

زخم ها می توانند باز یا بسته باشند. زخم های باز زخم هایی با درگیری بافت زیرین و یا اندامهایی هستند که در محیط بیرون هستند زخم های بسته  در واقع آسیب های وارد شده به بافت و اندام زیرین هستند.

روش دیگر برای طبقه بندی زخم ها این است که مشخص شود آیا زخم تمیز است یا آلوده است. در داخل زخم های تمیز هیچ مواد خارجی و یا مواد زائد وجود ندارد ، در حالی که زخم های آلوده ممکن است دارای خاک ، قطعات مربوط به عامل ایجاد کننده عفونت ، باکتری یا سایر مواد خارجی باشند.منشأ زخم می تواند داخلی یا خارجی باشد. زخمهای داخلی ناشی از اختلال در عملکرد سیستم ایمنی و عصبی و یا کاهش خون ، اکسیژن یا مواد مغذی به آن منطقه است. مانند موارد بیماری پزشکی (دیابت ، آترواسکلروز ، ترومبوز ورید عمقی). زخم های خارجی معمولاً در اثر برخورد با اشیاء یا ضربه و سایر علل متفرقه به شرح زیر ایجاد می شوند:

زخمهای سطحی: اینها معمولاً در نتیجه صدمات جزئی یا اصطکاک با سطوح دیگر است. ایجاد زخم ممکن است به دلیل موارد زیر باشد:

سایشی (خراش دادن لایه خارجی پوست)

احتقان (کبودی متورم به دلیل تجمع خون و سلول های مرده در زیر پوست)

ضربه به اندام (صدمه به اندامهای زیرین و بافت روی پوست بدون زخم خارجی قابل توجه)

زخم های عمیق: اینها ناشی از ضربه است و در روی پوست ایجاد می شود. در این زخم آسیب شامل بافت زیرین و اندامها است  و به دلایل زیر ایجاد می شود:

زخمهایی که در اثر چاقو ایجاد می شوند. (ضربه حاصل از اشیاء تیز مانند چاقو و سوزن و …)

بریدگی پوست

زخم های جراحی (برش های عمدی در پوست برای انجام اقدامات جراحی)

زخم های ناشی از شلیک (زخم های ناشی از سلاح گرم)

زخم های دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

زخم های حرارتی: سوختگی شدید ، می تواند منجر به صدمات حرارتی به پوست شود. (مانند آفتاب سوختگی و سرمازدگی)

زخمهای شیمیایی: اینها ناشی از تماس یا استنشاق مواد شیمیایی است که باعث آسیب پوست یا ریه می شوند.

نیش حشرات و ضربه حیوانات : نیش و ضربه حیوانات می تواند از سگ، خفاش ها ، جوندگان ، مارها ، عقرب ها ، عنکبوتها و کنه ها باشد و باعث ایجاد زخم شود.

زخم های حاصل از برق گرفتگی: این نوع زخم ها معمولاً زخم های سطحی را مانند سوختگی یا لک های ثانویه در اثر عبور جریان های الکتریکی با ولتاژ بالا ایجاد می کنند و ممکن است آسیب داخلی شدیدتری را وارد کنند.

علائم و نشانه ها

علائم و نشانه ها به محل زخم ، عمق و عامل ایجاد کننده بستگی دارد. بطور کلی زخم ها همراه با درد ، قرمزی ، تورم ، خونریزی و از بین رفتن یا اختلال در عملکرد ناحیه زخمی هستند. علائم ممکن است شامل تب به ویژه در موارد عفونت باشد.

عوارض

شایع ترین عوارض زخم عبارتند از:

عفونت ها: عفونت زخم دارای چرک ، بو ، آلودگی ، تب ، احساس درد شدید ، تورم خفیف و گرما در محل زخم است.

التهاب: زخم های التهابی داغ ، قرمز ، دردناک و متورم هستند.

جای زخم: سلولهای بازسازی شده دارای خصوصیات مختلف و بافت فیبری هستند که می توانند زخم را بهبود ببخشند ، اما ممکن است جای زخم را به همراه داشته باشند.

از دست دادن عملکرد: اگر یک عضو اصلی ، رگ خونی یا عصب آسیب دیده باشد ، بسیاری از زخم ها می توانند ناتوان کننده و تهدید کننده زندگی باشند. در هر صورت ، در حالی که زخم هنوز تازه یا در حال بهبودی است ، اندام یا ناحیه آسیب دیده تا زمانی که تمام بافت های از بین رفته یا آسیب دیده ترمیم نشود عملکرد خود را از دست می دهد.

انواع مختلف زخم ها

چه کسی در معرض خطر است؟

همه انسانها در معرض خطر ایجاد زخم هستند ، اما این خطر در کودکان ، افراد مسن ، افراد مصرف کننده مشروبات الکلی ، مبتلایان به اعتیاد به مواد مخدر یا افراد دارای بیماری روانی یا ناتوانی بیشتر است. افرادی که در یک محیط خطرناک زندگی می کنند یا مشاغل خطرناک دارند نیز ممکن است در معرض خطر بیشتری برای زخم ها باشند. بیماران مبتلا به بیماری های مزمن و یا دارای سیستم ایمنی ضعیف در معرض خطر بیشتری برای ایجاد زخم هستند.

درمان زخم

درمان برای هر نوع زخم متفاوت است. با این حال ، کلیه درمان زخم باید موارد زیر را شامل شود:زخم را با آب معمولی از شیر آب پاک کنید تا تمام مواد خارجی حذف شود. در صورت امکان ، زخم را باید با صابون بشویید. برخی از زخم ها ممکن است برای از بین بردن آلودگی به سرنگ پزشکی نیاز داشته باشند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است برای از بین بردن مواد خارجی یا بافت مرده به دبریدمان جراحی نیاز داشته باشند.

درمان همچنین باید شامل مراقبت و پانسمان مناسب زخم و استفاده از آنتی بیوتیک ها در صورت لزوم باشد. این مراحل اساسی در درمان زخم می تواند به جلوگیری از عفونت زخم و محافظت از آن در محیط کمک کند. برخی از داروهای ضد التهاب نیز ممکن است برای کاهش ناراحتی و بهبود کیفیت زندگی تجویز شوند. اگر آخرین واکسن کزاز پنج یا چند سال قبل داده شد ، توصیه می شود که بیمار زخمی یک واکسن کزاز جدید دریافت کند. بخصوص در موارد گزش حیوان یا زخمهای کثیف.

جلوگیری از زخم ها

بهترین راه برای پیشگیری از زخم ، رعایت اقدامات بهینه ایمنی در همه زمان ها و توجه بیشتر به خطرات اطراف محیط های جدید است. همیشه هنگام دست زدن به اشیاء تیز و مواد خورنده یا گرم ، اقدامات احتیاطی لازم را انجام دهید.

Source: www.woundcarecenters.org

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *