روش‌های بخیه زدن و معرفی 6 نوع از بخیه ها

معرفی انواع بخیه ها و روش‌های بخیه زدن

معرفی انواع بخیه ها و روش‌های بخیه زدن


یکی از روش‌های بستن زخم‌های پوستی بخیه زدن است. بخیه روشی پزشکی است که جهت نگهداری بافت‌ها بعد از آسیب به‌کار می‌رود. در این روش که از رایج‌ترین شیوه‌های بستن زخم است، با استفاده از سوزن جراحی و نخ‌های مخصوص بخیه، زخم‌ها و آسیب‌های پوستی بدن بسته می‌شود. زخم‌های سطحی و عمقی، هر دو از طریق بخیه زدن بسته می‌شود.

در این روش پزشک لبه‌های بریدگی را کنار هم قرار داده و توسط نخ بخیه به یکدیگر متصل می‌کند. درواقع با بخیه زدن سرعت‌ ترمیم طبیعی بدن افزایش‌یافته و امکان عفونت و آلودگی در زخم‌ها به حداقل می‌رسد. بخیه انواع مختلفی دارد و پزشک می‌تواند از مواد گوناگونی برای بخیه زدن استفاده کند. اگر می‌خواهید بیشتر با مواد اولیه و روش‌های بخیه زدن آشنا شوید در این مقاله با ما همراه باشید. این مطلب هر چیزی که در رابطه با انواع بخیه بخواهید بدانید را به شما می‌گوید.

بخیه‌ها انواع مختلفی دارند و آن‌ها را می‌توان در ۳ دسته‌بندی تقسیم کرد:

نوع اول طبقه‌بندی انواع بخیه ها

نوع اول طبقه‌بندی بخیه‌ها بر اساس قابلیت جذب است. بخیه‌ها ازنظر قابلیت جذب به دو دسته تقسیم می‌شوند:

قابل‌جذب

نوعی از بخیه که نخ‌های آن بعد از مدتی جذب بدن شده و نیازی نیست بعد از بستن زخم به پزشک مراجعه کنید. نخ‌هایی که در این بخیه استفاده می‌شود، توسط آنزیم‌های طبیعی بدن هضم می‌شوند. این بخیه‌ها معمولاً ۶۰ روز زمان برای جذب شدن نیاز دارند.

غیر قابل‌جذب

این نخ‌های بخیه باگذشت ۲ ماه نیز جذب بدن نشده و لازم است برای کشیدن بخیه به پزشک مراجعه کنید.

نوع دوم طبقه‌بندی انواع بخیه ها

در روش دوم طبقه‌بندی بخیه‌ها، آن‌ها را بر اساس ساختار مواد دسته‌بندی می‌کنند. در این تقسیم‌بندی نیز بخیه‌ها در ۲ دسته قرار می‌گیرند:

مونوفیلامنت

ساختار این بخیه‌ها از یک رشته تشکیل‌شده که اجازه می‌دهد نخ بخیه به‌آسانی از بین بافت‌ها عبور کند. این نوع بخیه معمولاً عفونت کمتری به‌جای می‌گذارد.

مولتی فیلامنت

این بخیه‌ها از چندین رشته کوچک ساخته‌شده‌اند که استحکام آن را بیشتر می‌کند. بااین‌حال احتمال بروز عفونت نیز افزایش خواهد یافت.

نوع سوم طبقه‌بندی انواع بخیه ها

در روش سوم طبقه‌بندی، بخیه‌ها در دو دسته طبیعی و مصنوعی قرار می‌گیرند. البته چون تمامی نخ‌های بخیه استریل هستند، این طبقه‌بندی تمایز ویژه‌ای را نشان نمی‌دهد.

انواع بخیه ها
انواع بخیه ها

انواع بخیه‌های قابل‌جذب

1. روده

روده گاو و گوسفند به‌عنوان بخیه مونوفیلامنت طبیعی جهت بستن زخم‌ها استفاده می‌شوند. این نوع بخیه درترمیم زخم بافت‌های نرم داخلی به‌کار می‌رود.
برای بخیه زدن قلب و عروق و مراکز عصبی نباید از این بخیه استفاده کرد چراکه بدن واکنش‌های شدیدی نسبت به آن دارد.
این بخیه به‌طورمعمول خارج از جراحی‌های زنان و زایمان کاربردی ندارد.

2. پلی دی اکسانون (PSD)

بخیه‌ای مونوفیلامنت و مصنوعی است که در بسیاری از جراحی‌ها مثل‌ترمیم بافت‌های نرم، بستن زخم‌های سطح شکم و جراحی قلبی در کودکان کاربرد دارد.

3. پلی دی اکسانون (PSD)

این نخ بخیه مصنوعی در مصارف عمومی برای ترمیم بافت‌های نرم بسیار کارایی دارد. اما در اقدامات مربوط به قلب و عروق یا عصبی نباید استفاده شود. از این بخیه بیشتر جهت بستن زخم‌ها به‌صورت نامرئی استفاده می‌شود.

4. پلی گلیکاپرون (مونوکریل)

این نخ بخیه مصنوعی در مصارف عمومی برای ترمیم بافت‌های نرم بسیار کارایی دارد. اما در اقدامات مربوط به قلب و عروق یا عصبی نباید استفاده شود. از این بخیه بیشتر جهت بستن زخم‌ها به‌صورت نامرئی استفاده می‌شود.

انواع مختلف بخیه های زخم جراحی
انواع مختلف بخیه های زخم جراحی

انواع نخ بخیه غیر قابل‌جذب

نخ‌های بخیه غیر قابل‌جذب برای ترمیم بافت‌های نرم و روش‌های قلبی و عروقی و عصبی مورداستفاده قرار می‌گیرند. انواع این نخ‌ها را در چند دسته قرار می‌دهند:

  1. نایلون: مونوفیلامنت طبیعی است.
  2. پلی پروپیلن (پرولین): نخی مونوفیلامنت و مصنوعی
  3. سیلک (ابریشم): مولتی فیلامنت طبیعی
  4. پلی استر: مولتی فیلامنت و مصنوعی

انتخاب نوع بخیه و روش‌های بخیه زدن

مواد بخیه را بر اساس قطر نخ بخیه درجه‌بندی می‌کنند. در این سیستم درجه‌بندی از حرف O در کنار یک عدد استفاده می‌شود که نشان‌دهنده قطر نخ است. هرچه عدد جلوی این حرف بزرگ‌تر باشد، قطر نخ بخیه کمتر است.
علاوه بر این نخ بخیه به سوزن جراحی متصل می‌شود که این سوزن‌ها ویژگی‌های مختلفی دارند. اندازه سوزن‌های جراحی متغیر است و ممکن است فاقد یا دارای لبه برش باشند. سوزن‌های بزرگ‌تر با یک بار حرکت از میان بافت، بخش بزرگ‌تری از زخم را می‌بندد، درحالی‌که این مقدار در سوزن‌های کوچک‌تر کمتر است.

روش‌ها و تکنیک‌های بخیه زدن نیز مانند نخ بخیه انواع گوناگونی دارد.

روش‌های بخیه زدن

در ادامه با روش‌های بخیه زدن آشنا می‌شویم:

روش‌های بخیه زدن
روش‌های بخیه زدن

1. بخیه پیوسته

در این روش بخیه زدن از نخ‌های تک‌رشته‌ای استفاده می‌شود. مزیت این روش سرعت بالای آن در کنار مقاومت خوبی است که ایجاد می‌کند. زیرا کشش به‌طور مساوی در تمام رشته‌های بخیه توزیع می‌شود.

2. بخیه مجزا

در این روش از چندین نخ بخیه استفاده می‌شود که بسته ماندن زخم را تضمین می‌کند. زیرا در صورت پارگی یکی از نخ‌ها، سایر نخ‌های بخیه از زخم مراقبت می‌کنند.

3. بخیه عمیق

بخیه عمیق در بریدگی‌های قسمت‌های عمیق و زیرپوست استفاده می‌شود. در این روش می‌توان بخیه پیوسته یا مجزا را به‌کار برد.

4. بخیه دفن شده

این روش از بخیه زدن به‌گونه‌ای انجام می‌شود که گره بخیه درون بافت قرار می‌گیرد. این نوع بخیه معمولاً از بین نمی‌رود و برای زخم‌های بزرگ بسیار کاربردی است.

5. بخیه‌های کیسه‌ای

بخیه کیسه‌ای که نوعی بخیه پیوسته است، سوزن در اطراف ناحیه زخم واردشده و زخم درنهایت مانند کیسه‌ای بنددار جمع می‌شود.

6. بخیه زیر جلدی

این بخیه در زیرپوست قرار می‌گیرد. درواقع از این بخیه در لایه درم که زیر لایه سطحی پوست قرارگرفته، استفاده می‌شود.
بخیه‌ها در یک خط به‌موازات زخم قرارگرفته و در انتهای زخم بسته می‌شوند.

برداشتن بخیه

زمان برداشتن بخیه‌ها بستگی به مکان آن‌ها و عمق زخم شما دارد. دستورالعمل زیر بر اساس یافته‌های یک پزشک آمریکایی است:

  • پوست سر: ۷ تا ۱۰ روز
  • صورت: ۳ تا ۵ روز
  • قفسه سینه یا تنه: ۱۰ تا ۱۴ روز
  • بازوها: ۷ تا ۱۰ روز
  • پاها: ۱۰ تا ۱۴ روز
  • دست یا پا: ۱۰ تا ۱۴ روز
  • کف دست یا کف پا: ۱۴ تا ۲۱ روز

برای برداشتن بخیه، بعد از استریل کردن ناحیه، پزشک یک انتهای بخیه را برداشته و برش می‌دهد و تا حد ممکن نزدیک به سطح پوست باقی می‌ماند. سپس به‌آرامی بخیه را بیرون می‌کشد.

برداشتن بخیه
برداشتن بخیه

کلام آخر

بخیه یکی از رایج‌ترین روش‌های بستن زخم‌ها است. روش‌های دیگری که در بستن زخم‌ها کاربرد دارند عبارت است از: منگنه‌های جراحی و نوارهای بسته شونده پوست.
نخ بخیه انواع مختلفی دارد که با توجه به نوع زخم و عمق و شدت آن توسط پزشک انتخاب می‌شود. برای بخیه زدن روش‌های مختلفی وجود دارد که استفاده از هریک از آن‌ها به نوع زخم بستگی دارد و پزشک بهترین روش را برای زخم شما انتخاب می‌کند.

این مطالب هم به شما پیشنهاد می‌شود.

تفاوت بخیه و چسب بخیه ” و ” چه زمانی نیاز به بخیه زخم است؟ “

تریتا | ارائه دهنده انواع پانسمان پیشرفته ترمیم زخم

2 دیدگاه

  • سلام . من سه ماه پیش سزارین کردم. میخواستم بدونم حلقه زدن برای بخیه هام ضرر داره یا نه؟

    • سلام ،تا شش هفته پس از زایمان باید صبر کنید و بعد از آن از ورزش های سبک مانند پیاده روی شروع کنید.تاثیر هورمون های بارداری می تواند مفاصل شما را تا 6 ماه بعد از زایمان تحت تاثیر قرار دهد، پس قبل از انجام هر گونه فعالیت با تاثیر بالا مانند دویدن، ایروبیک، و مشابه صبر کنید.

      .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

9 − هفت =

سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
کارشناسان ما آماده‌ی پاسخگویی به هرگونه سوالات شما عزیزان هستند. روی تصویر پروفایل کارشناس کلیک کنید.