التهاب زخم پا: درمان ترشح چرک در دیابت

التهاب زخم پا: درمان ترشح چرک در دیابت

دائماً افزایش قند خون یک آزمایش واقعی برای رگ های بزرگ و مویرگ های کوچک است. گلوکز به تدریج دیواره ها را از بین می برد و تحویل مواد مغذی به سلول ها و بافت ها را کند می کند. پای دیابتی ضایعه بافت های نرم همراه با آسیب شناسی عروقی عصبی است که در زمینه دیابت  رخ می دهد. اگر با گذشت زمان حتی یک خراش کوچک را درمان نکنید ، وارد روند التهابی که خلاص شدن از آن حتی زیر نظر متخصصان بسیار دشوار خواهد بود می شوید.

زخم روی پاها تهدید می کند:

  • گانگرن و قطع عضو بعدی
  • استئومیلیت
  • سلولیت

التهاب زخم پا: درمان ترشح چرک در دیابت

نوروپاتی:

نوروپاتی دیابتی عارضه ای است که در 50٪ موارد دیابتی رخ می دهد.

این خطرناک است زیرا:

  • انتهای عصب تخریب شده حساسیت پاها را کاهش می دهد. نتیجه گیری – فرد متوجه آسیب به پوست نمی شود
  • اعصاب دردناک مسئول ترشح. بنابراین ، پوست خشک می شود و ترک زخم های میکروسکوپی ایجاد می کند. ترک ها باعث می شوند عفونت وارد بدن شود.

علائم زخم پای دیابتی:

  • ورم در پاها
  • تب ، حتی به صورت محلی، نشانه ای از ضایعه عفونی است
  • درجه حرارت پایین نشان دهنده نقض گردش خون است
  • کاهش بیشتر حساسیت
  • خستگی ، عدم راه رفتن طولانی
  • احساسات غیرمعمول در پا یا پایین پا
  • رنگ پریدگی یا قرمزی پوست
  • ریزش موی پا
  • تغییرات مرتبط با صفحه ناخن (هماتوم)

سندرم پای دیابتی شایع در این افراد:

  • بیماران مبتلا به قند خون ناپایدار
  • افراد سیگاری یا الکلی
  • افرادی که دچار سکته مغزی یا حمله قلبی شده اند
  • از اضافه وزن رنج می برند.

دلایل مختلفی وجود دارد که بیمار دیابت از ترمیم ضعیف پوست رنج می برد:

  1. کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن. با صحبت مشروط، می توانید اوضاع را به شرح زیر تصور کنید: بدن برای مقابله با دیابت که به سیستم ایمنی بدن آسیب جدی می رساند ، تمام نیروها “را بیرون می زند”. حتی یک جراحت جزئی برای سلامتی خطرناک است.
  2. نقض فرآیندهای متابولیک در تمام سطوح. این امر باعث اختلال در روند تهیه اکسیژن و مواد مغذی به بافت ها می شود.
  3. نفوذ پذیری و شکنندگی رگ های خونی افزایش یافته است. نتیجه نابودی تدریجی آنهاست
  4. استخوان اسکلت از کمبود حاد کلسیم رنج می برد. این منجر به شکنندگی آنها و همچنین تغییر شکل می شود. اول از همه ، منجر به تشکیل زخم و التهاب پاها می شود. رهایی از چنین زخم هایی کاملاً دشوار است.

علت بهبود کند زخم:

علل اصلی درمان طولانی مدت و بهبود کند:

  • با وجود سطح قند زیاد بالا، خون غلیظ می شود ، کندتر حرکت می کند ، و این باعث می شود که مواد مغذی و اکسیژن به سلول ها عرضه نشود.
  • ایمنی کاهش می یابد
  • حساسیت پوست مختل می شود (نوروپاتی دیابتی) ، بنابراین بیمار فوراً متوجه آسیب نمی شود

برای درمان زخم دیابتی ، نظارت پیچیده و پزشکی لازم است. حتی برای کوچک ترین خراشیدگی ، متخصص چندین قرار ملاقات انجام می دهد:

  • ویتامین ها. برای تقویت سیستم ایمنی بدن ، افزایش مقاومت بدن ضروری است.
  • انسولین. بسته به نوع بیماری ، متخصص دارو یا تزریق این هورمون را تجویز می کند.
  • آنتی بیوتیک. با پماد آنتی بیوتیک ، زخم ها بهبود می یابد.
  • آنتی سپتیک . درمان ضد عفونی کننده برای جلوگیری از عفونت اجباری است.
  • تمیز کردن. اگر زخم را از بافت مرده و چرک تمیز نکنید، روندی که روی انگشت ایجاد می شود ، می تواند بیشتر اندام ها را تحت تأثیر قرار دهد.

درمان زخم در دیابت:

عدم وجود کمک های اولیه و دسترسی به موقع به متخصص منجر به شروع فرآیندهای نکروتیک در پس زمینه یک عفونت درمان نشده می شود. زخم هایی که بهبود نمی یابند از طریق گانگرن جریان می یابند که به سرعت روی اندام های تحتانی تأثیر می گذارد. تنها راه نجات، قطع عضو است.

اگر زخم دیابتی روی پا مدت طولانی بهبود نیابد ، لازم است هرچه سریع تر به متخصص مراجعه کنید.

به محض آسیب دیدگی بیمار ، لازم است بلافاصله پوست آسیب دیده را با داروی ضد عفونی درمان کنید. اگر زخم عمیق و گسترده باشد ، بهبود آن می تواند با تشکیل ترشحات چرکی ، حتی تورم ، تب و قرمزی همراه باشد.

هنگامی که در زخم چرک ظاهر می شود ، لازم است پماد آنتی بیوتیک را به ضد عفونی کننده ها اضافه کنید.

اقدامات پیشگیرانه:

  • پیشگیری از آسیب عروقی
  • بهبود وضعیت اعصاب

روش اصلی جلوگیری از ایجاد زخم هایی که در دیابت بهبود نمی یابند ، کنترل میزان قند خون است.

در دیابت ، اولین کار تنظیم مواد غذایی و اطمینان از تغذیه مناسب است.

در روزهای اول پس از آسیب ، وعده های غذایی مبتنی بر:

  • پروتئین های گوشتی و ماهی و اسیدهای آمینه اساسی برای بدن ضعیف ضروری هستند.
  • کبد سطح هموگلوبین را افزایش می دهد ، تنفس سلولی را بهبود می بخشد.
  • فندق. روغن های مفید سرشار از ویتامین هستند
  • میوه و سبزیجات تازه. اثر سم زدایی باعث کاهش علائم مسمومیت می شود. فیبر بدن را تمیز می کند و ویتامین ها سیستم ایمنی بدن را تقویت می کنند.

درمان زخم های باز در ناحیه پا:

با درمان مناسب ، درمان را می توان در خانه انجام داد. اولین قدم جلوگیری از خونریزی ناحیه زخم در پای انسان است. دو نوع خونریزی وجود دارد: وریدی و شریانی.

اولین راه متوقف کردن خونریزی مستقیم است ،  باید ناحیه آسیب دیده را بلند کرده و ضربه بزنید. اگر خون خیلی سریع جریان یابد ، خونریزی شریانی وجود دارد (خلیدگی رخ داده است ، بریدگی در شریان). در صورت بروز چنین خونریزی ، لازم است یک تورنیکه سفت روی ناحیه آسیب دیده بسته شود.  در صورت تمایل ، می توانید یک کف نرم را در زیر آن قرار دهید (برای راحتی بیشتر بیمار). به مهار توجه کنید و چهل دقیقه بعد از استفاده آن را شل کنید. نگه داشتن تورنیکه روی پاها بیش از 2 ساعت غیرممکن است ، لازم است هر بار کمی بالاتر یا پایین تر از مکان قبلی حرکت دهید. هنگام استفاده ، نکته اصلی این نیست که رگ ها را سفت کنید ، این منجر به مرگ بافت های زنده می شود.

اگر خون قرمز تیره ، کبود و به آرامی در ناحیه آسیب دیده جریان می یابد – خونریزی وریدی است. چنین ظاهری به یک بند زیر محل آسیب دیده یا بانداژ بسیار محکم احتیاج دارد و نباید آن را خیلی سفت ببندید.

در مرحله دوم ، درمان زخم است. اگر شخصی پای خود را با میخ زنگ زده سوراخ کرد ، باید شیء برداشته ، سپس ناحیه آسیب دیده ضد عفونی شود.  از موچین استریل استفاده کنید. اگر جسم خیلی عمیق است ، دیگر نباید محل آسیب دیده را تحریک کنید ، بهتر است کار را به متخصصان واگذار کنید. پس از تمیز کردن سطح سوراخ ، لبه های زخم درمان می شود ، بهتر است از الکل پزشکی به عنوان دارو استفاده شود ،  هرگز از ید استفاده نشود.

فرآیند در مرحله سوم شامل ضد عفونی محل آسیب دیده با مواد ضد عفونی کننده است.

اگر شخصی پای خود را با میخ زنگ زده سوراخ کند و برای درمان اقدامی نکند ، ناحیه آسیب دیده پوست را ضد عفونی نکند ، عفونت ظاهر می شود. نکته اصلی این است که جلوی آسیب ها را بگیرید ، تا از بروز عوارض جلوگیری کنید.

التهاب زخم پا: درمان ترشح چرک در دیابت

درمان انواع مختلف زخم های باز روی پا ، ویژگی ها ، نحوه جلوگیری از عوارض ناخواسته:

اگر اندام فردی سوراخ شده و زخم باز داشته باشد ، درمان با مداخله جراحی (خصوصاً برای زخم عمیق) انجام می شود. اگر زخمی آلوده نباشد ، جسم سوراخ کرده اندام روی اعصاب ، شریان ها و اندام های حیاتی تأثیر نگذاشته باشد، آسیب به لبه ها با مواد ضد عفونی کننده مختلف درمان می شود و یک باند استریل روی آن اعمال می شود.

اگر زخم خلیدگی عمق بیشتری نشان دهد ، درمان با کمک مداخله جراحی انجام می شود. در طول عمل ، مرزهای زخم گسترش می یابد ، جسم یا ماده خارجی خارج می شود و بخیه اعمال می شود.

تصور می شود که در درمان زخم های بریدگی ضد عفونی بخش مهمی است. نکات مهم در این فرآیند وجود دارد:

  • لازم است سعی کنید تا حد امکان منطقه آسیب دیده را ضد عفونی کنید و از عفونت جلوگیری کنید.
  •  دارو باید برای بیمار مناسب باشد و به زخم آسیب نرساند.
  • دوز ماده ضد عفونی کننده باید توسط متخصص توصیه شود. این به جلوگیری از عوارض جانبی کمک می کند.

در صورت پارگی زخم ، احیای تمامیت آناتومیکی پوست بدن انسان به یک نکته مهم در درمان تبدیل می شود ، ضد عفونی کننده ناحیه آسیب دیده ، واکسینه کزاز و گانگرن نیاز است.

درمان زخم های باز توجه ویژه ای به ترمیم آناتومیکی پوست و تمیز کردن ناحیه آسیب دیده از اشیاء و مواد خارجی دارد.

چگونه درمان می شود؟

هر بیمار مبتلا به دیابت باید مرتباً وضعیت پوست خود را کنترل کند و هرگاه نقصی مشاهده شود ، با متخصص مشورت کند. همانطور که مشخص است ، اگر این کار انجام نشود ، درمان محل آلوده بسیار دشوار خواهد بود.

متخصصان درمان را با ترکیب غذاهای زیر در رژیم غذایی معمولی توصیه می کنند :

هرگونه آسیب در بدن فرد مبتلا به دیابت باید با داروی ضد عفونی درمان شود.

در صورتی که فرد دارای موارد زیر باشد ، پماد آنتی بیوتیکی به درمان اضافه می شود.

  • درجه حرارت بالا
  • تورم و قرمزی منطقه
  • زخم های مزمن

از آنتی بیوتیک هایی استفاده می شود که رطوبت ناشی از زخم را جذب می کند.

اغلب ، متخصص ویتامین های C و B و آنتی بیوتیک ها را دوره ای تجویز می کند.

برای جلوگیری از زخم های احتمالی در پاها چه باید کرد:

اگر می خواهید از درد  و عوارض بعد از آسیب جلوگیری کنید ، باید هنگام بریدن اشیاء احتیاط کنید. صدمات به صورت خلیدگی با چاقو و ناخن ها همیشه ممکن نیست؛ سقوط هنگام پیاده روی معمولی ، در مدت زمان کوتاهی – تقریباً در هر نقطه آسیب ممکن است.

همه افراد با صدمات مختلف ، زخم ها آشنا هستند. برخی زخم ها به سرعت بهبود می یابند. چرا یک زخم درمان نشده ظاهر می شود؟ ممکن است دلایل مختلفی برای این امر وجود داشته باشد.

زخم مزمن یکی از دلایل جلب توجه پزشکی است. این سؤال پیش می آید که زمان طبیعی ترمیم زخم چقدر است؟ بهبود طبیعی بیش از سه هفته طول نمی کشد. اگر عوارض رخ دهد ، این روند ممکن است یک ماه و نیم به تأخیر بیفتد.

عوامل داخلی: بیماری های مزمن مانند دیابت ، کمبود ویتامین ، اضافه وزن ، اختلالات گردش خون ، واریس ، بیماری های عفونی. همه این بیماری ها منجر به کاهش ایمنی می شوند.

در صورت آسیب دیدگی یک شخص با جسم تیز ، ممکن است در صورت صدمه مستقیم به آن عفونت وارد شود. می تواند به روش های دیگر نیز اتفاق بیفتد. به عنوان مثال ، عفونت در زخم هنگام بانداژ. اگر زخم به موقع با مواد ضد عفونی کننده درمان نشود ، عفونت می تواند گسترش یابد. سپس به درمان طولانی مدت نیاز خواهد بود.

هنگامی که دمای بدن افزایش می یابد ، ورم در ناحیه آسیب دیده رخ می دهد ، پوست قرمز می شود ، علائم ظاهر می شود. عفونت دلیل عدم بهبود محل آسیب برای مدت طولانی است. لازم است آنتی بیوتیک ها برای درمان تعیین شوند. در بعضی موارد ، متخصص ممکن است انتقال خون و ویتامین درمانی را توصیه کند.

درمان زخم های مزمن در دیابت:

با چنین بیماری ، هر برش کوچک یک چالش واقعی است. قند خون بالا اثر مخربی روی رگ های خونی دارد و آنها را از بین می برد. جریان خون به ویژه در پایین پاها مختل می شود. علاوه بر این ، حساسیت انتهای عصب کاهش می یابد. در نتیجه فرد به دلیل این امر صدمه را احساس نمی کند. یک کالوس معمولی ، یک برش کوچک که به موقع درمان نمی شود ، می تواند به یک زخم مزمن تبدیل شود.

باید بسیار مراقب باشید و سعی کنید اجازه ندهید صدمات یا بریدگی ها رخ دهد، وضعیت پاها را با دقت بررسی کنید. در صورت کوچک ترین نقض در پوست ، باید با متخصص مشورت کنید. برداشتن زخم در دیابت اغلب منجر به قطع عضو قسمت هایی از اندام می شود.

به بهبود سریع تشویق می کند: درمان به موقع با داروهای ضد عفونی کننده ، پمادهای آنتی بیوتیکی ، تغذیه مناسب ، غذاهای سرشار از گروه های B و C ، ویتامین های اضافی ، مراقبت مناسب ، درمان ، پانسمان

علل زخم های چرکی:

روند التهابی به دلیل عفونت فرد آسیب دیده ممکن است ایجاد شود. این اتفاق در نتیجه سقوط اتفاق می افتد. در تابستان ، معمولاً این اتفاق می افتد ، به خصوص اگر پوست روی پاها آسیب دیده باشد. ظهور یک روند چرکی می تواند پس از عمل جراحی نیز اتفاق بیفتد. بنابراین ، توصیه می شود در فصل سرما عمل جراحی انجام شود. چنین زخم های چرکی ثانویه نامیده می شوند. اما زخم های اولیه نیز وجود دارد. آنها با نفوذ به آبسه داخلی ، بدون آسیب خارجی به پوست مشخص می شوند. ممکن است آبسه یا جوش معمولی باشد.

این زخم ها عمدتاً با جراحی و آنتی بیوتیک ها درمان می شوند. ظهور یک فرایند چرکی تحت تأثیر سن و وضعیت ایمنی بیمار، اغلب در حضور بیماری های مزمن بویژه دیابت ایجاد می شود.

مراحل فرآیند زخم:

ویژگی های درمان زخم های چرکی بستگی به مرحله بهبود دارد. اغلب مراحل زخم دارای دو مرحله است:

در مرحله اولیه از بین بردن ورم ، از بین بردن بافت مرده و همچنین از بین بردن خونریزی و التهاب لازم است

در مرحله دوم ، ترمیم بافت و ایجاد اسکار اتفاق می افتد. در همین حال ، بهبود زخم های چرکی با استفاده از آماده سازی های ویژه می تواند تسریع شود. داروهای مدرن به بافت ها کمک می کنند تا سریع تر و بدون ایجاد جای زخم قابل مشاهده بازسازی شوند.

زخم چرکی – درمان

برای التیام سریع اکنون پمادها در دسترس همگان هستند ، بنابراین درمان در خانه قابل انجام است. اما اگر زمان نتواند با التهاب مقابله کند ، ممکن است عوارض جدی به همراه داشته باشد. درمان صحیح  زخم های چرکی روی پاها چندین بخش را شامل می شود:

  • درمان زخم – برداشتن چرک ، خاک و پوست مرده
  • از بین بردن التهاب ، تورم و حساسیت پوست
  • مبارزه با باکتری ها
  • تسریع بهبود زخم و تحریک جای زخم بافت
  • درمان عمومی با هدف بهبود سیستم ایمنی و مبارزه با مسمومیت.
  • در موارد شدید ، درمان زخم های چرکی روی پاها ممکن است نیاز به مداخله جراحی داشته باشد: باز و تمیز کردن مرکز التهاب و گاهی قطع عضو.

نحوه رسیدگی به زخم:

مراقبت مناسب از پوست آسیب دیده برای بهبود سریع تر و جلوگیری از عوارض بسیار مهم است. در موارد خفیف ، می توانید خودتان این کار را انجام دهید. درمان زخم های چرکی 1-2 بار در روز انجام می شود و شامل موارد زیر است:

  • ضد عفونی کردن دست و وسایل مورد استفاده برای این کار – بیشتر با الکل انجام می شود.
  • برداشتن پانسمان قدیمی. علاوه بر این ، این کار باید با دقت انجام شود و وقتی باند شروع به خشک شدن کرد ، باید آن را با “کلرهگزیدین” یا پراکسید هیدروژن مرطوب کرد.
  • تخلیه دقیق چرک از زخم
  • استفاده از دارو یا پارچه ای که با آن مرطوب شده است. اگر زخم خیلی عمیق باشد ، یک تامپون در داخل چرک برای تخلیه بهتر قرار می گیرد.
  • زخم را با چند لایه از گاز استریل بپوشانید و آن را با نوار چسب یا باند ثابت کنید. باید مراقب باشید تا هوا وارد زخم شود ، در غیر این صورت ممکن است عفونت بی هوازی رخ دهد.
  • اگر بیمار در وضعیت جدی قرار داشته باشد ، زخم های چرکی باز روزی 4-3 بار در روز درمان می شوند ، هر بار 20-30 دقیقه باز می ماند.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

3 + 10 =

سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
کارشناسان ما آماده‌ی پاسخگویی به هرگونه سوالات شما عزیزان هستند. روی تصویر پروفایل کارشناس کلیک کنید.