۰۴ تیر

نوروپاتی محیطی یا نوروپاتی دیابتی هنگامی ایجاد می شود که اعصاب اندام های بدن مانند دست ها، پاها و بازوها آسیب ببینند. علائم مربوطه به اعصاب آسیب دیده بستگی دارد.

تقریبا ۱ نفر از هر ده نفر در سن ۵۵ سالگی یا بیشتر مبتلا به نوروپاتی محیطی است.

نوروپاتی دیابتی

 

سیستم عصبی محیطی

سیستم عصبی محیطی شبکه ای از اعصاب است که خارج از سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) قرار دارد.

سیستم عصبی محیطی شامل انواع مختلفی از اعصاب با توابع خاص خود است، از جمله:

 

اعصاب حسی – مسئول انتقال حس، مانند درد و لمس است

اعصاب حرکتی – مسئول کنترل عضلات است

اعصاب خودکار – مسئول تنظیم توابع خودکار بدن مانند فشار خون و عملکرد مثانه است

 

علائم نوروپاتی محیطی

علائم اصلی نوروپاتی محیطی می تواند شامل موارد زیر باشد:

 

  • بی حسی و سوزن سوزن شدن در پا یا دست
  • سوزش، تیر کشیدن و درد در مناطق آسیب دیده
  • از دست دادن تعادل و هماهنگی
  • ضعف عضلانی، به ویژه در پا

این علائم معمولا ثابت هستند، اما ممکن است مداوم نباشند.

 

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر علائم اولیه نوروپاتی محیطی را تجربه کرده اید، به پزشک مراجعه کنید. این علائم شامل موارد زیر است:

 

  • درد، سوزن سوزن شدن یا از دست دادن احساس در پا
  • از دست دادن تعادل یا ضعف
  • بریدگی یا زخم بر روی پای شما که بهتر نمی شود

همچنین توصیه می شود افرادی که در معرض خطر ابتلا به نوروپاتی محیطی هستند مانند افراد مبتلا به دیابت هستند، به طور منظم بررسی می شوند.

 

پزشک در مورد علائم شما سوالاتی می کند و ممکن است بعضی از آزمایش ها را برای شناسایی علت اصلی انجام دهد. همچنین ممکن است که به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع داده شوید.

 

به طور کلی هر چه نوروپاتی محیطی زودتر تشخیص داده شود، احتمال محدود کردن آسیب و جلوگیری از عوارض بیشتر بالاتر است.

 

علل نوروپاتی محیطی

دیابت (هر دو نوع ۱ و نوع ۲) شایع ترین علت نوروپاتی محیطی است.

با گذشت زمان، سطح بالای قند خون مرتبط با دیابت به اعصاب آسیب می رساند. این نوع از آسیب عصبی به عنوان پولی نوروپاتی یا نوروپاتی چندگانه دیابتی شناخته می شود.

 

نوروپاتی محیطی همچنین می تواند طیف وسیعی از علل دیگر را داشته باشد. به عنوان مثال، نوروپاتی محیطی می تواند توسط موارد زیر نیز ایجاد شود:

 

  • آسیب جسمی به اعصاب
  • عفونت ویروسی، مانند زونا
  • اثر جانبی از داروهای خاص و یا مصرف بیش از حد الکل

وضعیت افرادی که در معرض خطر ابتلا به نوروپاتی محیطی هستند، ممکن است به طور منظم بررسی شود تا بتوان عملکرد عصبی آنها را ارزیابی کرد.

 

درمان نوروپاتی محیطی

درمان نوروپاتی محیطی به علائم و علت اصلی بستگی دارد. همه علت های اصلی نوروپاتی را نمی توان درمان کرد.

به عنوان مثال اگر دچار دیابت هستید، ممکن است که کنترل بیشتر سطح قند خون، ترک سیگار و کاهش مصرف الکل به شما کمک کند.

درد عصبی ممکن است با داروهای تجویز شده به نام عوامل درد نوروپاتیک درمان شود، زیرا داروهای مسکن معمولی بی اثر هستند.

اگر علائم دیگری در ارتباط با نوروپاتی محیطی دارید، ممکن است لازم باشد به صورت جداگانه درمان شوند. به عنوان مثال درمان ضعف عضلانی ممکن است شامل فیزیوتراپی باشد.

نوروپاتی دیابتی

عوارض نوروپاتی محیطی

چشم انداز نوروپاتی محیطی بسته به علت اصلی و اعصاب آسیب دیده متفاوت است. بعضی از موارد ممکن است با توجه به علت اصلی درمان شوند، در حالی که در بعضی از موارد ممکن است آسیب ها دائمی باشند و یا ممکن است به مرور زمان بدتر شوند.

اگر علت اصلی نوروپاتی محیطی درمان نشود، ممکن است در معرض خطر عوارض بالقوه جدی باشید مانند زخم های پا که عفونی می شوند.

زخم پای دیابتی یکی از عوارض رایج نوروپاتی دیابتی است چرا که زمانی که به علت نوروپاتی احساس پاها از دست می رود، فرد با احتمال بیشتری ممکن است به پای خود آسیب بزند و حتی متوجه این آسیب دیدگی نشود. همچنین قند خون بالا باعث ایجاد اختلال در گردش خون شده و این امر سبب می شود تا بهبود زخم ها به طول انجامد.

در صورت عدم درمان، زخم پا می تواند منجر به گانگرن شود و در موارد شدید ممکن است نیاز به آمپوتاسیون یا قطع عضو پا باشد.

نوروپاتی محیطی ممکن است اعصاب عملکردهای خودکار قلب و سیستم گردش خون (نوروپاتی خودکار قلبی عروقی) را تحت تأثیر قرار دهد.

برای افزایش فشار خون یا در موارد نادر تنظیم ضربان قلب، ممکن است نیاز به درمان داشته باشید.

 

انواع مختلف نوروپاتی محیطی

 

نوروپاتی محیطی ممکن است بر روی:

 

تنها یک عصب (mononeuropathy)

چندین اعصاب (Multiplex mononeuritis)

تمام اعصاب در بدن (polyneuropathy) تاثیر گذارد.

پولی نوروپاتی یا نوروپاتی چندگانه شایع ترین نوع است و ابتدا طولانی ترین عصب را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین علائم معمولا از پاها شروع می شوند.

با گذشت زمان نوروپاتی چندگانه بر روی اعصاب کوتاه تر اثر می گذارد، بنابراین احساس می کنید که گویی مشکل به سمت بالا در حرکت است. در نهایت اعصاب دست ها تحت تاثیر نوروپاتی محیطی چندگانه قرار می گیرند.

Source: www.nhs.uk

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *