زخم و انواع زخم
۱۴ اسفند

زخم و انواع زخم

زخم هرگونه آسیب یا شکستگی در سطح پوست است. زخم ها می توانند:

  • تصادفی رخ دهند به عنوان مثال سوختگی، ساییدگی، برش با کاغذ، پارگی پوست
  • ناشی از جراحی باشند به عنوان مثال برش برای حذف آپاندیس بیمار
  • به علت بیماری های زمینه ای باشند مانند زخم های دیابتی و عروقی رخ می دهد
  • برخی از بیماری های پوستی نیز ممکن است به زخم تبدیل شوند به عنوان مثال اگزما یا پسوریازیس

زخم معمولا به دو دسته تقسیم می شود: حاد و مزمن.

 

زخم و انواع زخم

 

زخم حاد

عمدتا دو نوع زخم حاد وجود دارد؛ زخم های تروماتیک ناشی از حوادث و زخم های جراحی:

زخم تروماتیک مانند یک برش کوچک، ساییدگی تا آسیب های بافتی گسترده به دلیل اعمال نیروی خارجی که بتواند بافت پوست را در هم شکند رخ می دهند. زخم تروماتیک براساس اینکه تمیز است یا خیر، طبقه بندی می شود.

زخم های جراحی در طی جراحی توسط جراح برش خورده و سپس بخیه می شود و یا گاهی باز می مانند تا بهبود یابند. زخم جراحی لایه اپیدرم و درم پوست را بصورت یکپارچه می برد. زخم های جراحی با توجه به پتانسیل عفونت زخم طبقه بندی می شوند. زخم های جراحی می توانند تمیز، تمیز در حال عفونی شدن و عفونی باشند. زخم های جراحی که عفونی هستند، گاهی اوقات پس از جراحی تا زمان بهبود عفونت باز می مانند و پس از رفع عفونت این زخم ها بخیه می شوند. بخیه زودهنگام زخم در این موارد می تواند تاثیر منفی روی روند بهبود زخم ایجاد نماید.

 

زخم های مزمن

زخم های مزمن زخم های حادی هستند که طبق مراحل درمان عادی پیشرفت نمی کنند. زخم های مزمن ممکن است با سرعت بسیار کمتری بهبود یابند، به صورت جزئی بهبود یابند و یا مجددا پس از بهبود کامل یا جزئی بروز کنند. این زخم های مزمن تقریبا همیشه همراه با بیماری های مزمن پیش زمینه هستند که بر روی توزیع خون یا نحوه عملکرد سلول ها در محل زخم تأثیر می گذارند. زخم هایی که زمان بهبودشان طولانی می شود نیاز به مراقبت ویژه دارند. اینکه به جز درمان زخم بتوان علت پیش زمینه را برای کاهش احتمال بروز زخم های مجدد تشخیص داد حائز اهمیت است.

 

انواع اصلی زخم های مزمن

هر گونه زخم حاد (به عنوان مثال، پارگی پوست، برش جراحی) در صورتی که فرد دارای عوامل خطر باشد که بر بهبود زخم تاثیر می گذارند می تواند به زخم مزمن تبدیل شود. با این وجود زخم هایی وجود دارند که اکثریت زخم های مزمن را تشکیل می دهند. این زخم ها شامل موارد زیر هستند:

 

زخم و انواع زخم

 

زخم های بستر

زخم های بستر یا زخم های فشاری، زخم هایی هستند که به علت فشار و یا نیروی برش روی پوست ایجاد شده اند. زخم های بستر معمولا در افرادی که به علت بیماری و یا ناتوانی، تحرک محدودی دارند و نمی توانند به طور منظم موقعیت بخشی یا تمام بدن خود را تغییر دهند، رخ می دهد. پوست در نقاطی از بدن با بیشترین فشار شکسته می شود و زخم های از زخم های سطحی کوچک تا زخم های بزرگ و عمیق که عمق آن می تواند تا به استخوان گسترش یابد ایجاد می کنند.

 

زخم های دیابتی

این زخم ها معمولا بر روی پاها شروع می شوند و نتیجه تغییرات در سیستم عصبی و گردش خون بدن که به دلیل دیابت ایجاد می شود، هستند. سه نوع اصلی زخم دیابتی وجود دارد:

  • نوروپاتیک (به علت کمبود احساس در پا، به عنوان مثال یک تاول ناشی از کفش های جدید می تواند به راحتی عفونی شده و به دلیل عدم وجود حس درد فرد متوجه آن نشود)؛
  • ایسکمیک (به علت گردش خون ضعیف که به آن بیماری عروق محیطی نیز می گویند)؛
  • نوروایسکمیک (به دلیل ترکیبی از گردش خون ضعیف و نبود حس در پا).

زخم های جدی و عفونت ها، اگر درمان نشوند و یا حتی در طی درمان، ممکن است منجر به قطع جزئی (مثلا انگشت پا) و یا عمده (مثلا پا از بالای زانو) اندام تحتانی شوند. اسکار جراحی پس از قطع عضو نیز در معرض خطر بروز زخم مزمن است. هنگامی که فرد دچار قطع عضو می شود احتمال نیاز به عمل قطع عضو بعدی بالا می رود.

 

زخم های پا

زخم پا زخم بین زانو و مفصل مچ پا هستند که به علت مشکلات ناشی از گردش خون در پا به آهستگی بهبود می یابند. زخم های پا می توانند جزء موارد زیر باشند:

  • شریانی، این نوع زخم معمولا در قسمت پایینی پا اتفاق می افتد. زخم های شریانی می توانند کوچک و گاهی عمیق و اغلب بسیار دردناک باشند. زخم های شریانی زمانی ایجاد می شوند که جریان خون شریانی در این منطقه کاهش پیدا می کند و اغلب در میان افرادی رخ می دهد که دچار بیماری های قلبی هستند.
  • وریدی، این نوع زخم در اطراف ناحیه مچ پا اتفاق می افتد. زخم های وریدی کم عمق هستند و می توانند دردناک باشند. زخم های وریدی زمانی اتفاق می افتند که رگهای پا آسیب دیده یا به درستی کار نمی کنند و بنابراین نمی توانند خون را به طور موثر و به میزان مورد نیاز به قلب بازگردانند. این زخم ها گاهی اوقات زخم های واریسی نیز نامیده می شوند. هنگامی که یک پای متورم آسیب ببیند، تورم می تواند مانع بهبود عادی شده و منجر به زخم پای وریدی شود.
  • زخم ترکیبی، این نوع زخم ناشی از ترکیبی از بیماری های وریدی و شریانی است.

 

source: woundaware.com.au, .clinimed.co.uk

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *