تعاریف در سوختگی
۰۸ مهر

زخم های سوختگی:

سوختگی چیست؟

از زمان کشف تب ، بشر با تب روبرو بوده است و از آن زمان تاکنون اغلب با زخم های سوختگی روبرو  شده است. به موازات توسعه فناوری ، بسیاری از دلایل به چنین زخم هایی اضافه می شود. در نتیجه ، صدمات ناشی از زخم های سوختگی و مرگ و میر افزایش می یابد.

میزان آسیب بافتی در زخم های حرارتی بستگی به درجه و زمان تماس دارد. شدت زخم در بیمار سوخته با عمق و عرض زخم سوختگی مشخص می شود. علاوه بر این ،  جدیت سوختگی مجاری دستگاه تنفسی بیشتر است. سوختگی برخی از قسمت های خاص (مانند دست و صورت) حتی اگر  زخم ها کشنده نباشد شدت ناتوانی را افزایش می دهد.

 

 تعاریف در سوختگی

 

پیشرفت های اخیر در درمان شوک سوختگی ، پیوند بیمار ، پیشرفت در کمک های اولیه و معالجه حمایتی  مانع مرگ و میر زود هنگام در سوختگی های بزرگ و شدید شده است. عفونت و سپسیس بعد از زخم سوختگی حرارتی، مرگبارترین عارضه بود. حتی امروزه ، سپسیس سوختگی علی رغم پیشرفته ترین آنتی بیوتیک ها و تجهیزات پیشرفته مراقبت از زخم ، کشنده است.

موفقیت در درمان شوک ، استفاده از آنتی بیوتیک های جدید در مبارزه با عفونت ، برداشتن زود هنگام اسکار، مواد پانسمان جدید و برخی از روش های جدید بستن زخم از پیشرفت های مثبت در سوختگی است.

درمان سوختگی توسط تیمی از متخصصان انجام می شود. موفقیت تیم در معالجه بیمار سوخته فقط زمانی ارزیابی می شود که درمان به عنوان یک کل در نظر گرفته شود ، یعنی نتیجه درمان و اثربخشی توان بخشی.

علل زخم سوختگی:

در سوختگی های حرارتی، عامل سوختگی ممکن است شعله ، یک جسم داغ ، اجاق گاز ، کباب پز ، اشیاء داغ ، آب گرم یا مایعات دیگر باشد. علاوه بر این ، شوک الکتریکی ، مواد شیمیایی (نمک های اسید یا پایه یا محلول ها) و اشعه می توانند سبب سوختگی شوند.

يافته های بالينی:

در سوختگی های پوستی ، عمق سوختگی به سه دسته تقسیم می شود. سوختگی درجه یک ، درجه دو و سه.

بافت زیر پوست ممکن است در اثر سوختگی آسیب دیده یا ممکن است سوختگی به بافت های عمیق  نیز برسد. برخی متخصصان این عمق سوختگی را درجه چهارم و پنجم می نامند. با این حال ، از آنجا که هر قسمت از بدن ما از ساختار آناتومیکی یکسانی برخوردار نیست ، می توان به جای درجه بندی آنها از این طریق ، رویکرد دقیق تری را برای تعیین سوختگی بافت های زیر پوست با نام آنها تعیین کرد.

تشخیص های دیگر:

تعیین عمق سوختگی معمولاً با مشاهده بالینی انجام می شود. ظاهر زخم سوختگی در طی ۲ یا ۳ روز اول تغییر می کند و تعیین دقیق عمق زخم قبل از ۷۲ ساعت اول دشوار است. مشکل اصلی در تعیین عمق ، سوختگی های ضخامت جزئی ناشی از سوختگی حرارتی ، به ویژه در کودکان است.

بهتر است  ۷۲- ۴۸ ساعت پس از معاینه اولیه صبر کنید تا در مورد نحوه ادامه درمان تصمیم بگیرید ، گاهی نیز بهتر است برای تصمیم و ارزیابی مجدد ۷- ۵ روز صبر کنید.

عرض سطح سوختگی:

محاسبه دقیق سطح سوختگی یکی از اصلی ترین پارامترهای شدت سوختگی است.  هنگام تعیین  سطح قسمت های سوختگی ، سطح هر قسمت سوختگی نه ، بلکه درصد سوختگی کل سطح بدن محاسبه می شود. سطح بدن یک فرد بالغ معمولی در حدود ۱٫۷۲ متر مربع است. سوختگی که ۵۰٪ بدن را در بر می گیرد می تواند عامل مستقیم مرگ باشد. سوختگی هایی که بیش از ۳۰ درصد بدن را دربر می گیرند، تهدید کننده زندگی هستند. در کودکان و افراد مسن ممکن است این حد کمی پایین باشد و بسته به شرایط بیمار ممکن است به ۱۵-۱۰٪ کاهش یابد. در خردسالان ، سوختگی های بالاتر از ۱۰٪ خطرناک است.

 

 تعاریف در سوختگی

 

تعیین عرض سطح سوختگی عمدتاً با دو روش انجام می شود. اولین و کاربردترین “قانون ۹” است. شدت و میزان سوختگی به طور کلی با این قانون ۹ تعیین می شود . با این روش عملی ، مناطق سوختگی تقریباً در مدت زمان کمی محاسبه می شوند. طبق این قاعده که فقط در بیماران بزرگسال استفاده می شود،  ۹٪ سر ، ۹٪ اندام فوقانی ، ۱۸٪ اندام تحتانی ، ۱۸٪ بدن به جز اندام و سر ، ۱۸٪ صورت و ۱٪ پرینه  محاسبه می شود. در کودکان ، ناحیه سر و گردن معمولاً قسمت بیشتری از کل سطح بدن را به خود اختصاص می دهد. اندام های تحتانی به میزان کم تری از سطح بدن را تشکیل می دهد. بنابراین این قانون برای افراد زیر ۱۴ سال قابل اجرا نیست. برای این تفاوت ها ، کارت های “Lund و Browder” یا “کارت های Berkow “تهیه شده اند. با استفاده از این کارت ها ، سطح سوختگی با توجه به تفاوت در گروه های سنی مختلف ، با دقت بیشتری محاسبه می شود.

۱۰٪  کودکان و افراد مسن و ۱۵٪ سایر گروه های سنی که دچار سوختگی درجه دوم و سوم شده اند احتمالاً دچار شوک هیپوولمیک می شوند. در تمام سوختگی هایی که بیش از این مقادیر هستند ، درمان فوری شوک سوختگی آغاز می شود. عوامل زیادی در تقسیم سوختگی ها به سوختگی های کوچک ، ساده یا سوختگی های بزرگ و شدید مؤثر است.

سوختگی های شدید:

  • گروه بالای ۵۰ سال یا پایین ۱۰ سال است که ۱۰ درصد بدن آنها دچار سوختگی درجه ۲ یا ۳ شده است.
  • گروه بین ۱۰ تا ۵۰ سال که ۱۵-۱۰ درصد سطح بدن آنها دچار سوختگی درجه دو و سه شده است.
  • سوختگی و صدمات استنشاق
  • سوختگی های درجه دو و سه که قسمت های مهم مانند پرینه ، ناحیه تناسلی ، اندام ها ، سطوح دست و صورت را دربرمی گیرد و سبب ایجاد خطر از نظر زیبایی  و عملکردی می شود.
  • سوختگی های درجه ۳ که بیش از ۵ درصد سطح بدن را دربرمی گیرد
  • سوختگی های الکتریکی
  • سوختگی های شیمیایی
  • مواردی که دارای سوختگی های عمیق دایره ای روی اندام ها است
  • موارد سوختگی با وضعیت سلامتی بد قبل از سوختگی
  • زخم های اضافی همراه با سوختگی (شکستگی استخوان ، حمله ، ضربه به سر و غیره)

سوختگی های غیر از این دسته ها به طور کلی به عنوان سوختگی ساده یا جزئی پذیرفته می شوند و می توانند درمان سرپایی خود را ادامه دهند.

Source: www.tamertas.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *