آنچه باید درباره علل و درمان زخم های پوستی بدانید!
12 مارس

تعریف زخم های پوستی

زخم پوستی یک زخم باز است که به علت جریان خون ضعیف ایجاد می شود.

اگر زخم آلوده شود باید به سرعت درمان شود. زخمهای آلوده جدی هستند زیرا عفونت می تواند در بدن گسترش یابد.

اغلب، زخم های پوستی روی پاها ایجاد می شوند. طبق تحقیقی مشخص شد از هر ۳ نفر از ۱۰۰۰ نفر دارای زخم فعال پا هستند. همچنین این زخم ها می توانند روی پاها ، کمر و باسن ظاهر شوند. زخم های پوستی در افراد مسن شایع تر است.

علائم ، درمان و بهبودی شما به علت خاص زخم شما بستگی دارد.

آنچه باید درباره علل و درمان زخم های پوستی بدانید!

علائم زخم پوستی

به طور کلی زخم پوستی مانند یک دایره در پوست است. مرز بیرونی این زخم ممکن است بلند و ضخیم باشد.

در مراحل اولیه ، متوجه تغییر رنگ پوست در منطقه خواهید شد. پوست ممکن است قرمز به نظر برسد و احساس گرما در آن منطقه داشته باشید. اگر رنگ پوست تیره تری دارید ، ممکن است آن منطقه براق یا آبی به نظر برسد.

ممکن است مایع یا خون شفافی از زخم جاری شود.

علائم دیگر به نوع و شدت زخم بستگی دارد. ممکن است متوجه موارد زیر شوید:

ورم

قرمزی

حساسیت

خارش

درد

تغییر رنگ پوست

تغییرات در بافت پوست

چرک زرد یا سبز (به دلیل عفونت)

چه چیزی باعث ایجاد زخمهای پوستی می شود؟

هنگامی که مشکلی در گردش خون وجود داشته باشد ، زخم های پوستی ایجاد می شوند. علل جریان خون ضعیف عبارتند از:

دیابت

دیابت نوعی بیماری است که قند خون زیادی ایجاد می کند. با گذشت زمان ، قند خون بالا می تواند منجر به آسیب عصبی به نام نوروپاتی محیطی شود. در این مشکل ممکن است احساس لمس در پاها را از دست بدهید.

از آنجایی که شما نمی توانید احساس درد و فشار کنید ، دیگر صدماتی را که به پاهای شما وارد می شود احساس نمی کنید. قند خون بالا همچنین باعث تاخیر در بهبودی زخم می شود.

در صورت عدم درمان ، صدمات می توانند به زخم های پوستی تبدیل شوند.

آترواسکلروز

آترواسکلروز یا تصلب شرایین زمانی اتفاق می افتد که شریان ها به دلیل جمع شدن چربی به نام پلاک باریک شوند.

به طور معمول ، شریان ها خون را در سراسر بدن تحویل می دهند. اما وقتی شریان ها باریک می شوند ، خون نمی تواند به درستی گردش کند.

اگر بخشی از بدن شما به اندازه کافی خون نگیرد ، بافت پوست تجزیه می شود و یک درد ایجاد می کند.

در صورت ابتلا به دیابت ، احتمال ابتلا به آترواسکلروز بیشتر است.

فشار

اگر مدت خیلی طولانی در یک موقعیت بمانید ، فشار مداوم رگ های خونی شما را تحت فشار قرار می دهد.

این مشکل جریان خون به بافت پوست را مسدود می کند. سرانجام، پوست می میرد و باعث ایجاد زخم می شود.

نارسایی وریدی

نارسایی وریدی هنگامی رخ می دهد که رگهای شما نتوانند خون را از پاهایتان به قلب شما ارسال کنند. خون در رگهای ساق شما جمع می شود که منجر به تورم می شود.

اگر تورم شدید باشد ، می تواند به پوست شما فشار بیاورد و زخم ایجاد کند.

علل نارسایی وریدی شامل واریس و لخته شدن خون است.

عوامل خطر زخم های پوستی

اگر عوامل خطر خاصی دارید ، احتمال بیشتری دارید که دچار زخم های پوستی شوید. این شامل:

بارداری. در دوران بارداری ، تغییرات هورمونی و افزایش حجم خون ممکن است باعث ایجاد مشکلات وریدی پا شود.

سیگار کشیدن. استعمال دخانیات شریان های شما را تنگ می کند و جریان خون مناسب را مختل می کند.

تحرک محدود. در بستر بودن ، فلج بودن یا استفاده از صندلی چرخدار ، پوست شما را تحت فشار مداوم قرار می دهد. آسیب دیدگی پا و آرتروز نیز می تواند حرکت شما را محدود کند.

افزایش سن با آترواسکلروز و نارسایی وریدی مرتبط است.

فشار خون بالا. فشار خون بالا به شریان ها آسیب می زند و جریان خون را مختل می کند.

کلسترول خون بالا. کلسترول بالا باعث باریک شدن رگ ها و استرس در شریان ها می شود ، که جریان خون را مختل می کند.

چاقی خطر ابتلا به دیابت ، آترواسکلروز و افزایش فشار در رگهای ساق را افزایش می دهد.

لخته شدن خون. اگر مستعد لخته شدن خون هستید ، به احتمال زیاد دچار مشکلات جریان خون خواهید شد.

عوارض ناشی از زخم های پوستی در صورت عدم درمان ممکن است زخم پوستی آلوده ایجاد کند. این می تواند روند بهبودی را طولانی تر کند.

این عفونت همچنین می تواند به بافت های عمیق تر، استخوان ها ، مفاصل و خون گسترش یابد.

آنچه باید درباره علل و درمان زخم های پوستی بدانید!

انواع زخم های پوستی

چهار نوع زخم پوستی وجود دارد. هر کدام یک علت متفاوت و علائم متفاوتی دارند. انواع زخم پوستی شامل موارد زیر است:

زخم های دکوبیتوس (فشار)

زخم های دکوبیتوس در اثر فشار مداوم یا اصطکاک روی پوست ایجاد می شوند. به آنها زخم فشار نیز گفته می شود.

این زخم ها اغلب در نواحی استخوانی ایجاد می شوند ، زیرا استخوان ها فشار بیشتری به پوست وارد می کنند.

زخم های دکوبیتوس معمولاً روی این قسمت ها تأثیر می گذارد:

باسن

کمر

مچ پا

پاشنه پا

زخم های پوستی وریدی

زخم های وریدی پوست به دلیل ضعف گردش خون در رگ های پا ایجاد می شود. آنها معمولاً بین زانو و مچ پا تأثیر می گذارند.

حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد کل زخم های پا زخم های وریدی پا هستند.

زخم های شریانی پوست

زخم های شریانی یا زخم های ایسکمیک هنگامی اتفاق می افتند که شریانهای مسدود شده باعث جریان خون ضعیف شوند.

این زخم ها معمولاً روی قسمت های زیر تاثیر می گذارند:

پا

پاشنه

انگشتان پا

قسمت بیرونی مچ پا

معمولاً زخمهای شریانی بسیار دردناک هستند. ممکن است درد هنگام شب یا وقتی پاها در حال حرکت نیستند ، بدتر شود.

زخمهای پوستی عصبی

زخمهای نوروپاتی در اثر آسیب های عصبی و شریان های باریک ایجاد می شوند. به آنها زخم پای دیابتی نیز گفته می شود.

این زخم ها به طور معمول در نقاط فشار پا اتفاق می افتند. این شامل:

پاشنه

انگشتان پا

کف پا

به دلیل آسیب عصبی ، احتمالاً احساس درد نخواهید کرد. اما ممکن است در جوراب خود مایع شفافی مشاهده کنید.

زخم پای نوروپاتی حدود ۱۵ درصد از مبتلایان به دیابت را تحت تأثیر قرار می دهد.

تشخیص زخم های پوستی

یک پزشک می تواند تست های مختلفی را برای تشخیص درد شما انجام دهد. این شامل موارد زیر است:

تاریخچه پزشکی. این اطلاعات می تواند به پزشک شما در درک بهتر علائم شما کمک کند.

معاینه بدنی. پزشک اندازه و عمق درد شما را معاینه می کند و به دنبال خون ، مایعات یا چرک می باشد.

آزمایش خون. اگر زخم شما آلوده باشد ، یک آزمایش خون نشان می دهد که بدن شما چگونه با عفونت مبارزه می کند. آزمایش خون همچنین می تواند مشکلات اساسی را نشان دهد.

برداشتن بافت یا مایع. این آزمایش می تواند تعیین کند که چه نوع باکتری باعث عفونت شما می شود ، بنابراین پزشک شما می تواند آنتی بیوتیک های مناسب را تجویز کند.

تست های تصویربرداری اشعه ایکس ، سی تی اسکن یا MRI به پزشک شما کمک می کند تا بافت و استخوان زیر درد را ببیند.

داروهای خانگی

اگر زخم خفیف پوستی دارید ، ممکن است داروهای خانگی روند بهبودی را تسریع کنند.

در مورد زخم های جدی ، قبل از استفاده از روش های درمانی خانگی ، با پزشک معاینه کنید.

داروهای خانگی شامل موارد زیر است:

برای کمک به جریان خون در پا، پای خود را بالاتر از قلب نگه دارید. یا آن را روی بالش قرار دهید.

جوراب های فشرده سازی. جوراب های فشرده سازی با کمک به گردش خون به سمت قلب ، تورم پا را کاهش می دهند.

محلول شور. اگر زخم پوستی خفیفی دارید ، می توانید آن را با آب نمکی استریل تمیز کنید. اگر زخم شما شدید است ، یک پرستار مراقبت از زخم باید این کار را انجام دهد.

زردچوبه. زردچوبه خواص ضد میکروبی ، آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارد که ممکن است به بهبود زخم کمک کند. برای استفاده از آن ، نسبت ۲ به ۱ زردچوبه و آب را مخلوط کرده و خمیر را به آرامی روی زخم بمالید.

عسل. به طور سنتی از عسل برای ترمیم زخم استفاده می شود زیرا دارای خواص ضد التهابی و ضد میکروبی است. برای امتحان کردن این روش ، عسل با کیفیت بالا را روی زخم بمالید.

درمان زخم های پوستی          

هدف از درمان زخم پوست ، بهبود زخم ، کاهش درد و درمان هرگونه عفونت است. درمان شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

پانسمان

پانسمان از زخم محافظت می کند و آن را تمیز نگه می دارد. این باعث بهبودی و جلوگیری از عفونت می شود.

نوع پانسمان بستگی به زخم شما و ترجیح پزشک شما دارد. مثالها شامل پانسمان مرطوب ، هیدروژل ها ، هیدروکلوئیدها ، پانسمان زخم کلاژن و پانسمان ضد میکروبی است.

دستورالعمل های پزشک خود را همیشه دنبال کنید. آنها نحوه پاک کردن زخم و تغییر پانسمان را توضیح می دهند.

آنتی بیوتیک ها

اگر زخم شما آلوده است ، به پماد آنتی بیوتیک احتیاج خواهید داشت. اگر عفونت به بافت یا استخوان عمیق تر رسیده باشد ، آنتی بیوتیک خوراکی دریافت خواهید کرد.

پزشک ممکن است حتی اگر زخم شما آلوده نباشد آنتی بیوتیک را تجویز کند. آنتی بیوتیک ها خطر عفونت را کاهش می دهند.

داروهای ضد درد

در ابتدا تغییر پانسمان دردناک خواهد بود. یک پزشک برای کنترل درد می تواند داروی ضد درد تجویز کند. زخم هرچه بهبود یابد کمتر درد می کند.

اگر نمی توانید احساس درد و فشار کنید ، به احتمال زیاد به داروهای ضد درد نیاز نخواهید داشت.

عمل جراحي

به طور معمول ، زخم های پوستی غیر آلوده نیازی به جراحی ندارند.

اگر درمان های دیگر مؤثر واقع نشوند ، یا درد زیادی دارید ، ممکن است به پیوند پوست احتیاج داشته باشید. این باعث می شود زخم بسته شود و به بهبودی مناسب کمک کند.

عمل جراحی نیز ممکن است برای از بین بردن فشار با تراشیدن استخوان انجام شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟

اگر زخم در طی دو تا سه هفته بهبود نیافت ، از پزشک کمک بگیرید.

درمان زودرس خطر عفونت و سایر مشکلات را کاهش می دهد.

نتیجه

به طور کلی ، بهبود زخم پوست طی چند هفته تا سه ماه اتفاق می افتد. زخم های جدی تا دو سال طول می کشد.

بهبودی کامل به این بستگی دارد:

نوع زخم

اندازه زخم

کیفیت مراقبت از زخم

سلامتی کلی شما

گردش خون

فشار از راه رفتن یا ایستادن

در صورت ابتلا به عفونت ، دیابت و تصلب شرایین ، ترمیم ممکن است طولانی تر شود.

در آخر

زخم های پوستی زخم های باز هستند. آنها هنگامی ایجاد می شوند که خون نتواند به آسیب وارد شود. علل؛ جریان خون ضعیف شامل دیابت ، آترواسکلروز ، فشار و مشکلات ورید است.

به طور معمول ، زخم های پوستی روی پاها تأثیر می گذارند ، اما می توانند روی پا ، باسن و کمر نیز ایجاد شود. درمان به زخم و سلامت کلی شما بستگی دارد. ممکن است لازم باشد پا را بالا ببرید ، جوراب یا پانسمان فشرده سازی بپوشید ، یا از آنتی بیوتیک یا داروهای ضد درد استفاده کنید.

اگر زخمی دارید که بهبود نمی یابد ، یا متوجه زخم پوستی شدید ، سریعاً به پزشک مراجعه کنید.

 

Source: www.healthline.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *